Ürkekliğim kadar dilsiz

Uzun, karanlık, boştu caddeler….
Kaldırım taşlarına sordum seni,
Sana geldiğim kaldırım taşları, ürkekliğim kadar dilsizlerdi…

Soğuktu uzun yaz geceleri, yüreğin kadar uzak
Yalnızlığım kadar yakın…

Soğuk ve donuktu bakışların
Bitmek bilmeyen kederler sakladım bohçamda…

Senin için yalnızlıklar ördüm ilmek ilmek…
Sensizlikte dipsiz kuyulara bıraktım duygularımı…
Prangalar taktım gözbebeklerine sevdalarımın

Bıraktım umudetmeyi sabahı çalınmış gecelerde, serseri yüreğim mayın tarlası şimdi…
Attığım her adım bir yıkım, sessiz bir volkan vurur duvarlarıma.

Dağlarımda sensizliğin türküsü çalınırken yüreğim de dilsiz acıların sancısı var.
Bırakalı çok olmuş ellerimi, yüreğim şimdi fark etti.